Giełkot – rodzaje mowy bezładnej

Temat giełkotu zajmuje niewiele miejsca w programach studiów i szkoleń logopedycznych. Zjawisko tego zaburzenia mowy w dalszym ciągu nie jest do końca poznane i nadal jest przedmiotem badań. Na przestrzeni lat wielokrotnie zajmowano się próbą scharakteryzowania giełkotu. Nadal do końca nie wiadomo, jakie cechy charakterystyczne musi zawierać jego definicja. Z tego powodu zaburzenie to stanowi w dalszym ciągu wyzwanie dla logopedów zajmujących się terapią zaburzeń płynności mowy.

Z artykułu dowiesz się:

• Jak definiowany jest giełkot?
• Jakie rodzaje giełkotu wyróżniają poszczególni badacze?
• Jakie cechy giełkotu przypisuje się określonym typom tego zaburzenia?

Czym jest giełkot

Zdefiniowanie tego zaburzenia w dalszym ciągu sprawia badaczom wiele trudności. Najpopularniejsza definicja została zaproponowana przez D.A. Weissa, który przedstawił je jako „zaburzenie mowy charakteryzujące się jego nieświadomością, małym zakresem uwagi, zakłóceniami percepcji, artykułowania i formułowania wypowiedzi. Jest to również zaburzenie procesów myślowych programujących mowę, a bazujących na dziedzicznych predyspozycjach. Giełkot to mowa manifestująca Centralne Zaburzenie Mowy, które oddziałuje na wszystkie kanały komunikacji: czytanie, pisanie, rytm, muzykalność i zwykłe zachowanie” [1].